Nadja Seeser 25 jaar in dienst bij Atropos Uitvaartverzorging

Nadja Seeser viert dit jaar haar 25-jarige jubileum bij Atropos Uitvaartverzorging. Ze is ooit begonnen toen Atropos nog geleid werd door Erik Boelkens, en is nu al weer vier jaar werkzaam onder leiding van Iwan van Dongen. Nadja rijdt niet alleen de rouwauto, maar is een onmisbare kracht binnen het team.

Toen Nadja 25 jaar geleden solliciteerde – na verschillende baantjes die haar geen voldoening gaven – wilde ze in de uitvaartbranche werken. “Ik wilde graag in de rouw- of volgauto’s rijden, maar kende die wereld niet zo goed. Ik had zelfs een brief gestuurd naar Nieuw Eykenduynen, zonder te weten dat ze daar geen eigen auto’s hadden. Van Atropos kreeg ik een reactie en mocht ik op gesprek komen. Ik mocht een rondje rijden in de volgauto en toen zat het eigenlijk wel goed.”

Nadja bleek voor Atropos een grote aanwinst te zijn. Gevraagd naar haar functie binnen het bedrijf zegt ze dat ze ‘Manusje van alles’ is. “Ik begon met rijden in de volgauto’s. Toen vroeg Erik Boelkens of ik even bij hem wilde komen. Hij vroeg of ik ook de condoleance- en de familiebezoeken wilde doen. Leen Korving, die het voor mij deed, kreeg een heupoperatie en wilde er mee stoppen. En ik dacht ‘nou, dat ga ik dan wel doen’. En ik vond het helemaal geweldig. En later vroeg Erik of ik ook wilde schoonmaken en boodschappen wilde doen. Dus dat doe ik ook. Maar het grootste deel van mijn werk is nog steeds rijden in de auto, eerst in de volgauto, maar ondertussen in de rouwauto.”

Het werk bij Atropos geeft Nadja veel voldoening. “Ik begon er wel heel stoer aan, maar wist eigenlijk niet hoe het voelt als iemand in je omgeving overlijdt. Totdat je het meemaakt met iemand binnen je eigen familie. Daardoor stond ik steviger in mijn schoenen bij de begeleiding van de mensen. En na 25 jaar kennen de mensen me hier ondertussen. Als ze binnen komen zeggen ze: ‘Hé Nadja ben je er ook?’ Mijn schoonouders zijn Knoesters, dus echte Scheveningers. Als ik dan met de koffie rondging vroegen ze hoe het met mijn schoonmoeder ging. Of ‘jij bent er toch eentje van Co en Nico?’ En ik kan daar emotioneel van worden. Want mijn schoonmoeder leeft niet meer, maar ze leeft nog in die mensen die hier komen.”

Nadja maakt veel bijzondere dingen mee in haar werk. “Ik woon zelf in Duindorp en daar heb je regelmatig uitvaarten waarbij we met de auto door een haag van vuurtoortsen rijden. Wij lopen dan naast de auto. Dat maakt wel indruk ja. Ik vind mijn werk ook na 25 jaar nog erg leuk. In het begin dacht ik: ‘Wat leuk allemaal, en ik krijg er nog voor betaald ook’. En dat is nog steeds zo. Wat zijn die 25 jaar snel voorbij gegaan. In mijn hoofd ben ik er net. Ik blijf dan ook minimaal tot mijn 67e werken. Het voelt hier als thuis”, aldus Nadja.