Een tikspelletje op het strand, oud-rugbyers spelen wekelijks Beach Touch Rugby

Twee keer in de week is een groep rugbyers op het strand te bewonderen die Beach Touch Rugby spelen. Over het algemeen zijn het oud-rugbyspelers van de Haagsche Rugby Club (HRC), maar ook niet-rugbyers doen mee. “We zijn wel competitief, dus nieuwkomers moeten hier wel in mee kunnen gaan”, vertelt Diederik van Imhoff.

Diederik is degene die de sport naar Scheveningen heeft gehaald. Jarenlang speelde hij op hoog niveau rugby bij de HRC. Toen hij op een gegeven moment naar Zuid-Afrika vertrok, kwam hij in aanraking met rugby op het strand. “Hier speelden ze het zogenoemde Touch Rugby. Eenmaal terug in Nederland ben ik dit ook gaan opzetten op het strand van Scheveningen. Vooral bedoeld voor oud-rugbyspelers die niet meer op het hoogste niveau mee kunnen of willen doen, maar ook niet-rugbyers sluiten zich aan. Je ziet wekelijks dan ook een leuke mix van spelers op het strand.”

Het spel op het strand is sterk vergelijkbaar met het spel op gras, al zijn er wel degelijk een aantal verschillen. Waar bij veldrugby tackles worden uitgevoerd om de bal van de tegenstander af te pakken, verover je de bal bij Beach Touch Rugby door degene met de bal aan te tikken en ‘Touch’ te roepen. De bal wordt dan netjes overgegeven en de aanvallende partij pakt vijf meter afstand om weer spel te creëren. Er zijn ook geen palen waar je doorheen kunt schieten met een kick, de bal wordt echt naar de overkant gebracht door tactisch spel.

Lard de Vries, al 25 jaar woonachtig op Scheveningen, staat het liefst twee keer in de week op het strand voor een spelletje Touch Rugby: “We hebben een mooie groep mensen en het zijn twee momenten in de week dat je even alleen hiermee bezig bent. Je denkt even niet meer aan wat er gebeurd is op je werk en thuis, of wat je nog te wachten staat. Je kunt echt even je koppie leegmaken.”

‘Ben je fit en kun je een bal vangen?’
Lard is van origine geen rugbyspeler. “Het is misschien wel de grootste fout in mijn leven dat ik nooit ben gaan rugbyen. Ik ben opgegroeid in een dorp waar die sport niet was, en Den Haag was net te ver rijden. Ik heb zelf op hockey gezeten, maar rugby heeft me altijd getrokken. Ongeveer zeven jaar geleden kwam ik in aanraking met Touch Rugby. Dat was in de winter, dan spelen we bij Hart Beach. Ik heb die jongens toen benaderd wat ze precies deden en of ik niet een keer mee mocht doen. Ze vroegen me of ik fit was en een bal kon vangen. Het begin was wel even afzien, het conditionele gedeelte en het snappen van het spel waren mijn grootste uitdagingen. Het spel is ook totaal anders vergeleken met hockey bijvoorbeeld. Je moet de bal natuurlijk naar achteren gooien, en het mooie bij Touch Rugby vind ik dat je alles samendoet. Zowel aanvallen als verdedigen, en je moet wel doorgaan. Als je op het strand verzaakt, dan is het klaar.”

De strijd die op het strand wordt geleverd is vooral vriendschappelijk, dat past bij de rugbysport en zeker ook bij deze groep rugbyers. Nieuwkomers krijgen opbouwende commentaren van de oud-rugbyspelers. Lard: “Iedereen is positief kritisch, dat past ook wel bij het Haagse. Natuurlijk worden er wel eens ‘goede grappen’ gemaakt, maar daar moet je ook tegenkunnen. Rugby is echt een sport waar plek voor iedereen is.”

Diederik noemt het ook wel een gentlemans sport. De spelers reguleren zichzelf, er staat dan ook geen scheidsrechter in het veld die de regels strikt naleeft. Competitie spelen ze ook niet, het is eigenlijk een grote vriendengroep die samen hun hobby op het strand uitoefenen. In de zomer én in de winter. De heren verzamelen zich in de zomer twee keer in de week op het strand naast strandtent Xiringuito, woensdagavond vanaf 19.00 uur en zondagochtend vanaf 10.00 uur. In de winter spelen ze alleen op zondag, en dan bij Hart Beach.

Tekst: Anke Haadsma