Noodklok luidt in Duindorp: “Laat je stem horen!”

De stem van de wijk laten horen bij de beslissingsmakers. Dat is wat het Wijkberaad Duindorp sinds 1979 doet. Dankzij de bestuursleden is er door de jaren heen veel bereikt, zo hebben ze tijdens de vernieuwing van de wijk oud-minister Dekker in de wijk gehad, dankzij de inmenging van het wijkberaad. Maar het wijkberaad staat nu op losse schroeven, daarom luiden oud-voorzitters de noodklok.

“Het wijkberaad kampt met een tekort aan bestuursleden”, geeft Leo Pronk, voorzitter van 2015 tot 2019, aan. Samen met mede oud-voorzitters Jaap Spaans, Bob Schut en interim-voorzitter Eline Vreeswijk is hij opgestaan om de noodklok te luiden. Zonder wijkberaad verdwijnt het collectief dat de stem van de wijk kan laten horen bij de gemeente. En dat die stem belangrijk is, is meerdere keren gebleken. Grote impact had het wijkberaad bijvoorbeeld tijdens de metamorfose van de wijk zo’n 25 jaar geleden, in de periode dat Spaans voorzitter was.

“Er kwam toen veel nieuwbouw, huizen werden gesloopt en de infrastructuur zou veranderen. In dat hele proces hebben wij als wijkberaad veel inspraak gehad bij de gemeente, het kwam zelfs zover dat minister Dekker in de wijk op bezoek kwam en we in een hoorzitting van de Tweede Kamer zaten. Daardoor hebben wij als wijkbewoners echt onze stem kunnen laten horen en verschil gemaakt in de wijk.”

Volwaardig gesprekspartner
Voor Spaans was het destijds niet echt een vraag of hij in het wijkberaad wilde stappen. “Ik woon al mijn hele leven in Duindorp en ben dan ook al van jongs af aan betrokken bij het wijkberaad. In eerste instantie als bestuurslid, later als vice-voorzitter en uiteindelijk dus zo’n tien jaar als voorzitter. Nu kom ik eigenlijk noodgedwongen een beetje terug omdat er geen nieuwe aanwas is. Ik zou het echt betreuren als we niet meer vertegenwoordigd worden, de gemeente gaat dan besluiten maken over jouw leefomgeving zonder dat je hier inspraak in hebt.”

Pronk beaamt dit: “De afgelopen jaren hebben wij als voorzitters met onze bestuurders veel gedaan in de wijk. De stem van de wijk is altijd belangrijk geweest in de besluitvorming van de gemeente.

Wij waren een volwaardige gesprekspartner bij het college en de gemeente. Ze hielden rekening met ons, maar wij hebben er ook voor gezorgd dat ze rekening met ons moesten houden. Je bent niet meer gewoon een bewoner die je maar laat opdragen wat de gemeente beslist.”

Maatschappelijk nut
Naast dat je de stem voor en van je wijk bent, is het ook voor jezelf een grote leerschool. Zo vertelt Pronk: “Als je bij het wijkberaad komt, word je echt niet zomaar in het diepe gegooid. Het is juist ook een plek waar je veel kunt leren en je maatschappelijk kunt ontwikkelen in een functie als bestuurslid of voorzitter. Daarbij doe je heel veel contacten op, buiten je eigen netwerk van vrienden en buren. Ik ben zelf, nadat ik uit het wijkberaad stapte, benaderd door een aantal mensen die mij vroegen op de kieslijst te gaan staan voor de gemeenteraad. Dat heb ik niet gedaan omdat ik die ambitie niet heb, maar het kan dus wel een mooie springplank zijn in bijvoorbeeld een politieke carrière.”

De argumenten om aan te sluiten bij het wijkberaad zijn er, het gaat om je eigen woongenot en je leefomgeving. 

Als bewoner ben je dé stem van de wijk. “Vanuit mijn visie is het denk ik de veranderde tijdgeest”, reageert Spaans op de vraag waarom het dan zo moeilijk is mensen aan te trekken om in het wijkberaad te stappen.

“De veranderde tijdgeest heeft ook gezorgd voor een andere tijdsbesteding, er blijft maar weinig vrije tijd over. Want, heel eerlijk, het kost wel tijd. Maar daar staat tegenover dat je inbreng hebt in je eigen wijk. Ik ben bang dat mensen pas wakker gaan worden als problemen al aan het gebeuren zijn, maar dan ben je te laat.”

Nieuwe bewoners
In de wijk wonen nog veel echte Duindorpers, maar daar komen ook steeds meer mensen van buitenaf bij. Vreeswijk, interim-voorzitter, komt ook niet uit de wijk. Toch is ook zij opgestaan en heeft het initiatief opgepakt. Spaans bewondert haar hiervoor: “Ik vind het dapper wat ze doet. Je moet toch respect afdwingen bij je wijkbewoners en laten zien dat er een wijkberaad is die goede dingen doet. Daarmee word je gewaardeerd, maar dat kan ze niet alleen. Ik wil heel graag roepen aan alle inwoners: het is jullie wijk, laat je stem horen!”