Scheveningse wereldkampioen Freerunning met een missie
Afgelopen maand is Scheveninger Tangui van Schingen (19 jaar) in Vancouver, Canada wereldkampioen Freerunning geworden op het onderdeel Speed. Dat betekent dat hij de snelste freerunner is van de wereld. Ook is Tangui dit jaar Nederlands kampioen geworden op de onderdelen Speed én Style. Een ongekende prestatie en dus de hoogste tijd om in gesprek te gaan met deze jonge durfal.
Dat de kakelverse inwoner van Scheveningen zichzelf sportief uitdaagt en daarbij zijn fysieke grenzen verlegt, moge duidelijk zijn. Je bent niet voor niets wereldkampioen in een sport die niet van gevaar is ontbloot. Zijn passie hiervoor ontstond op jonge leeftijd. Tangui: “Na afloop van een kinderfeestje haalde ik mijn broer op. Daar kwam ik voor het eerst in aanraking met freerunning. Ik mocht het laatste kwartier even meedoen. Dat wilde ik ook doen! Ik ben YouTube-filmpjes gaan kijken en oefende dit op het voetbalveld en op het schoolplein. Mijn moeder stelde voor om een keer een proefles te volgen. Daarna was ik verkocht.”
Openbare ruimte
Tangui combineerde een jaar lang voetbal met freerunning. Dat werd echter te intensief, waarna hij definitief koos voor freerunning. “Omdat ik daar meer fysieke uitdaging in zag en ik mijzelf heel erg thuis voelde bij de vriendschappelijke sfeer die er heerst. En wat ik heel bijzonder vind aan deze sport, is dat je het eigenlijk overal kan doen. Aan één muur heb ik voldoende. De openbare ruimte is mijn werkterrein, mits het veilig kan! Natuurlijk is het wel verstandig om de basis aan te leren onder begeleiding van een professionele instructeur. Maar freerunning doe je juist buiten met elkaar. Op het schoolplein, in een park of op de boulevard."
Obstakels
De Scheveningse freerunner is altijd op zoek naar niveauverschillen en afstanden tussen objecten. Trapjes, muurtjes en randen, eigenlijk alles waar hij tegenaan en overheen kan springen. Tangui: “De zwaarste obstakels zijn hoge muren. Het vraagt veel inspanning en techniek om daar tegenop te klimmen, weer af te springen en hard door te rennen. Freerunning is een perfecte combinatie van kracht, techniek, concentratie en snelheid. Wanneer alles klopt, voel ik dat meteen. Dan ga ik volledig op in het moment en bestaat er alleen het obstakel, mijn lichaam en mijn ademhaling.”
Naast de vrije sportcultuur bestaan er dus ook nationale en internationale wedstrijden, waarbij duidelijke wedstrijdregels gelden. Freerunning, ook wel ‘Parkour’ genoemd, is een enorm populaire en snelgroeiende ‘Urbansport’. De obstakels tijdens wedstrijden bestaan uit houten blokken en stangen van steigerbouwmateriaal, waarover de freerunner zich door middel van gymnastische technieken, zoals ‘flips’ en ‘vaults’, overheen beweegt. Tangui: “Tijdens de coronaperiode ben ik geselecteerd voor TeamNL. Ik was 17 jaar toen ik mijn eerste internationale wedstrijd had in Sofia, Bulgarije. Een half jaar later bij de Worldcup in Montpellier won ik zilver op het onderdeel Speed. Freerunning is voor alle leeftijden. Zodra je als kind stevig op je benen staat en veiligheidsinstructies kan opvolgen, kan je al leren springen, landen, rollen, klimmen en zwaaien.”
Freerunning bestaat uit drie disciplines: Style (in een vloeiende beweging een combinatie van trucs maken over obstakels), Speed (zo snel mogelijk van A naar B via obstakels) en Skill (technische uitdagingen en beheersing van freerun-vaardigheden). Tangui: “De professionele atleten zoals ik trainen op hoog niveau en doen mee aan nationale en internationale wedstrijden. Naast techniek trainen wij ook kracht en snelheid onder begeleiding van bondscoach Mark van Swieten.”
Wereldkampioen
De beste van de wereld worden, lukt niet zomaar. Daar gaan vele uren trainingsarbeid én kwalificatiewedstrijden aan vooraf. De Europese atleten konden zich kwalificeren in het Belgische Leuven. Tangui: “Hier heb ik mij als eerste geplaatst voor het onderdeel Speed, een mooie uitgangspositie voor de uiteindelijke competitie in Vancouver. De voorbereiding op het wereldkampioenschap begon met het analyseren van het Parkour, de set-up. Wat zijn de afstanden? Welke sprongen kan ik maken en wat zijn de mogelijke routes? Daarnaast train ik vooral op explosiviteit en houd ik mijn lijf soepel, sterk en gezond. Eenmaal aangekomen in Vancouver, lette ik op grote en kleine zaken; de temperatuur van de zaal, de akoestiek, de vering van de vloer, hoe stroef of glad de stangen zijn, de structuur van de objecten en de veiligheid. Alles heeft invloed op de race.”
Dan volgt daadwerkelijk de wedstrijd. Wat gaat er op dat moment om in het hoofd van Tangui? "Eigenlijk niets. Ik voel me gespannen en rustig tegelijkertijd. In gedachten neem ik misschien nog één keer de moeilijkste passages door, maar aan de start ben ik tot op het bot geconcentreerd en weet precies waar ik welke voet moet zetten. In Vancouver zat ik goed in mijn vel. In de wedstrijdzaal was de sfeer fantastisch door een super enthousiast publiek. Na een zinderende finale lukte het me om het beste uit mezelf te halen en de snelste tijd neer te zetten. Wat een topervaring, om tegen de beste atleten van de wereld te strijden en op het hoogste podium te staan!”
Olympische Spelen
Freerunning neemt in populariteit toe. De beoefenaars hoeven ook niet binnen de muren van een gymzaal of binnen de lijnen van een sportveld te sporten. Tangui: “Terwijl je naar school loopt, pak je nog even dat muurtje mee. Of spring je van paal naar paal. Elke dag word je door je omgeving uitgedaagd om te bewegen en jezelf te verbeteren. Ik denk dat er op Scheveningen behoefte is aan meer plekken waar jongeren kunnen freerunnen. Dat kan al eenvoudig, zonder hoge kosten. Ik denk er graag in mee.”
Of freerunning een Olympische discipline wordt, hangt van een heleboel factoren af. Internationaal wordt er achter de schermen hard gewerkt om dit mogelijk te maken. Tangui: “Met TeamNL Parkour is Nederland hierin vertegenwoordigd, met als doel dat Parkour in 2028 een officieel Olympisch onderdeel is in Los Angeles. Op dit moment ben ik Nederlands kampioen op de onderdelen Speed en Style en wereldkampioen Speed. In 2028 ben ik 24 en hopelijk nog sterker en sneller. De enige plek waar ik dan echt voor ga is goud. Dat is mijn missie.”
Tangui wil tot slot benadrukken dat atleten nu nog alles zelf moeten betalen, omdat freerunning nog geen Olympische sport is. “Ik krijg van Jump Freerun de gelegenheid om in de zalen te trainen, en fysiotherapeut B&B healthcare helpt mij als het nodig is. Met alleen prijzengeld kom ik er niet. Ik verdien mijn geld met het geven van sportclinics en trainingen op invalbasis. Het is lastig om een vaste baan te combineren met dagelijkse trainingen en een internationaal wedstrijdschema. Mijn doel is een sponsor te vinden die gelooft in deze sport en samen met mij Freerunning groter wil maken. Dat zou geweldig zijn!”
Volg de verrichtingen van wereldkampioen Freerunning Tangui van Schingen via tangui_vs op Instagram en www.tangui.nl.
Tekst: Alexander Serban
